కవిసార్వభౌముడు శ్రీనాధుడు -17

ఉ: వీరులు దివ్యలింగములు; విష్ణువు చెన్నుడు ; కల్లిపోతురా
జారయ కాలభైరవుడు; నంకమ శక్తియ; యన్నపూర్ణయున్;
గేరెడి గంగ ధార మడుగే మణికర్ణికగా, ఁజెలంగు ; నీ
కారెమ పూడి పట్టణము " కాశిగదా ! పలనాటి వారికిన్;"

మన మిప్పుడు మాచర్ల, గురజాల లను దాటి నాగులేటి నుత్తరించి కారెమపూడి పట్టణమునకు జేరు కొన్నారము. శ్రీనాధుని ప్రస్థానము నిరాటంకముగా సాగుచున్నది. పలనాటిలో కారెమ పూడి వీరులకు కార్య క్షేత్రము. పలనాటి యుధ్ధమునకు రంగస్ధలమిదియే! భారత కధను దలపించు దాయాదుల యుధ్ధము యిక్కడే జరిగెను. ఆరణరంగమున మరణించిన వీరులందరు నేడు పూజాభాజనులైృపలనాటివారి కిల వేల్పు లయినారు. అదియే యీపద్యము వివరించు చున్నది .

అట వెలసినవీరులందరూ దివ్య లిగములట! చెన్నకేశవ స్వామి విష్ణు మూర్తియట! కల్లిపోతురాజు కాలభైరవుడట! అంకమ( గ్రామదేవత)యే శక్తి స్వరూపిణియౌ యన్నపూర్ణమ్మయట! నేరెడి గంగమడుగు మణికర్ణికా ఘట్టమట! ఈరీతిగా పలనాటివారి కందరకు ఈకారెమ పూడి అపర కాశీ పచ్టణ మైనదట!

ప్రస్థానము ముందుకు సాగుతున్నది పల్లకీలో నున్న శ్రీనాధకవీంద్రునకు యతని ఎక్సరే కన్నులను దాటిపోవు దృశయములే లేకుండెను. అయినది, పల్లకీ ఆగినది. ఒక చక్కని దృశయమాయన కన్నుల బడినది.

ఉ: పువ్వులు కొప్పునం దురిమి , ముందుగ గౌనసియాడుచుండగా,
జెవ్వున జంగసాచి, యొకచేతను రోకలిఁబూని, యొయ్యనన్
నవ్వు మొగంబుతోడ ఁదన నందనుఁబాడుచు, "నాధుఁజూచుచున్"'
'సువ్వియ సవ్వి సువ్వి యంచు' నొకసుందరి బియ్యముఁ దంచె ముంగిటన్;

చూచిన దృశ్యము చిన్నదే గాని శ్రీనాధుని మనోనేత్రము ఆమెనవ్వులు, ఆదంపుడు విధానము, ఆసాభిప్రాయములైన చూపులకు గల విశేష భావమును కనిపెట్టినది. ప్రాకృతుడై శృంగారమన నేమో యెఱుకలేని మగనికి యామె చక్కని సందేశ మందించు చున్నదట! శృంగారకేళిలో నిట్లు ప్రవర్తింప వలెనని రోకటి పోటుతో సూచించు చున్నదట! ఆకాపు వానికాసందేశము అందినదో లేదోగానీ మన కవికి ఆహా యనిపించినది. ల్లెలలోగూడ నింత తెలివిగల భామ లుందురాయని యాశ్చర్యమున మునింగినాడు. పల్లకీ ముందుకు సాగు చున్నది .మరల నాగినది, ఈసారి అమ్మలక్కల మాటలు ఆమాటలవెనుకగల గారడీ యతని చెవుల బడెను.

చం: సరసుడుగాడొ?జాణ!; రతిసంపదలేదొ? సమృధ్ధి; రూపమో?
మరుని జయించు; మోహ? మసమానమె; ఇన్నియు గల్గి జారవై
తిరిగెద వేల బాల? యతిధీరవు, ప్రౌఢవు నీవెరుంగవే?
నెర గృహమేధియన్బలుకు నీచముదోచె గొఱంతదే సుమీ!

ఆపల్లెలో నిరుగమ్మ పొరుగమ్మను మాటల లో దించి విషయమును రాబట్టు చున్నది ." ఏవమ్మా! మీయాయన సరసుడు గాడా? కాకేమి జాణయే! రతిసంపదలేదా? అబ్బో! చాలాయెక్కువ; అందముతక్కువా? నవమన్మధుడు; నీపై ప్రేమ లేదా? చాలాయెక్కువ; మరెందుకే నీవు ఊరిమీద పడతావు? అదేనమ్మా మాఆయనకు అసలువిషయంతక్కువ (పుంస్త్వం తక్కువ- నపుంసకుడు) అందుకే నేను ఊరినాశ్రయించటం; ధీరవు, ప్రౌఢవు నీకిది తెలిక పోవటం విచిత్రమే! అంటూ అడుగ వచ్చిన యామెబుగ్గలు నొక్కి పంపినది; ఎంత యాశ్చర్య సంధాయక మీసంఘటనము! ఆయువతీ లలామ యందచందములకు తెలితేటలకు శ్రీనాధు డిట్లు ఆశీర్వచనములను పలుకు చున్నాడు.

సీ : శ్రీరస్తు! భవదంఘ్రి చికురంబులకు మహా
భూర్యబ్దములు సితాంభోజ నయన!
వరకాంతిరస్తు! తావక నఖముఖముల
కాచంద్ర తారకం బబ్జ వదన!
మహిమాస్తు! నీ కటి మధ్యంబులకు మన్ను
మిన్ను గలన్నాళ్ళు మించు బోడి!
విజయోస్తు! నీ గాన వీక్షల కానీల
కంఠ హరి స్ధాయిగా లతాంగి!

గీ: కుశలమస్తు! లస ఛ్ఛాతకుంభ కుంభ
జంభ భిత్కుంభి కుంభాభి జృంభ మాణ
భూరి భవదీయ వక్షోజములకు మేరు
మంథరము లుండు పర్యంత మిందువదన!

నీపాదాలకు,ముంగురులకు, నీమేఘసదృశమైన వేనలికి శ్రీరస్తు! నీనఖ ముఖములకు ఆచంద్ప తారార్కముగా చక్కని కాంతి కల్గుగాక! మిన్ను మన్ను లున్నంతకాలము నీపిరుదులకు నడుమునకు మహిమాభివృధ్ధియగుగాక!
ఆసర్వేశ్వర, హరుల సాక్షిగా సంగీతమునుపాడు నీకన్నులకు విజయ మగుగాక!
వెండి కుండలను బోలి దేవేంద్రుని వాహన మైన ఐరావతము కుంభస్థలములసదృశముగా విస్తరించు నీవక్షోజ సంపదకు కుశలమగుగాక! యనిగొప్పగా యాశీర్వాదము నొసంగినాడు. అతడు మెచ్చిన నంబర మెక్కించును. మెచ్చకున్న నిచ్చవచ్చిన రీతిని తిరస్క రించును. శ్రీనాధుని నైజమే యంత! పల్లకీ కడువేగముగా ముందుకు సాగపతున్నది.

మన మింతటితో నీప్రసంగమును నిల్వరింతము రేపు తక్కిన విషయములను ముచ్చటించు కొందముగాక! నేటికి సెలవు.